درمان گیرافتادگی های عصب کمر، گردن، شانه و مچ دست

خانه » مقالات » درمان گیرافتادگی های عصب کمر، گردن، شانه و مچ دست

کمر درد، خشکی و گرفتگی گردن یا بازو و پا درد می تواند به دلیل گیرافتادگی عصبی باشد. اعصاب ستون فقرات یا بخش های دیگر بدن ممکن است تحت فشار بافت های مجاور قرار گیرد و باعث درد، بی حسی و احساس سوزن سوزن شدن شود. گذر زمان، استراحت و درمان های خانگی اکثر گیرافتادگی های عصبی را بهبود می بخشد اما اگر این موارد مؤثر نبود، درمان های دیگر می تواند کمک کننده  باشد.

می توانید با استراحت و داروهای مسکن مانند ناپروکسن، ایبوپروفن یا استامینوفن، علائم را بهبود ببخشید. اگر با گذشت چند روز، درمان های خانگی مؤثر واقع نشد، با پزشک خود تماس بگیرید تا شما را راهنمایی کند. ممکن است پزشک از شما بخواهد که برای بررسی و آزمایش ویزیت شوید. دکتر ستاره روحانی ممکن است آزمایشات تصویربرداری، مانند تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) یا توموگرافی کامپیوتری آگزیال (CAT) تجویز کنند تا تصاویر دقیقی از اعصاب و مشکلات آن به دست آورند. این امر به مشخص کردن گزینه های درمان کمک می کند که شامل مصرف مسکن، کورتیکواستروئیدها، فیزیوتراپی و در موارد شدیدتر جراحی می باشد.

 

به تحت فشار بودن عصب، گیرافتادگی عصبی گفته می شود. بافت های مجاوری که به ریشه ی عصب فشار وارد می کنند، می توانند باعث درد، بی حسی و گز گز در بخش های مختلف بدن شوند. در بسیاری از موارد، دلیل آن فتق دیسک است که از بین مهره های ستون فقرات به بیرون لغزیده و باعث فشار بر اعصاب ستون فقرات می شود که تا با امتداد یافته است.

گیرافتادگی عصبی چیست؟


گیرافتادگی عصبی در ناحیه کمر

منشاء بیشتر گیرافتادگی های عصبی در قسمت گردن (رادیکولوپاتی گردنی)، قسمت میانی کمر (رادیکولوپاتی توراسیک) یا پایین کمر (رادیکولوپاتی لومبار یا کمری) است. همچنین ممکن است این گیرافتادگی عصبی را در دست، آرنج یا مچ (سندرم تونل کارپال مچ) نیز تجربه کنید.

گیرافتادگی عصبی ممکن است بخش های مختلف بدنتان را تحت تأثیر قرار دهد؛ از جمله:

  • گیرافتادگی عصبی در ستون فقرات گردنی ممکن است باعث خشکی گردن و درد و بی حسی در شانه ها و بازوها شود.
  • گیرافتادگی عصبی در ناحیه ی کمری ممکن است باعث درد در کمر، ران ها، باسن و پاها شود.
  • رادیکولوپاتی توراسیک، باعث درد در ناحیه ی قفسه ی سینه می شود. اگر در ناحیه ی قفسه ی سینه درد شدید دارید خونسرد باشید و به ارائه دهنده ی خدمات بهداشتی خود اطلاع دهید.

گیرافتادگی عصبی می تواند دردناک باشد اما معمولاً با استراحت، مصرف داروهای بدون نسخه و فیزیوتراپی قابل درمان است. اغلب افراد به طور کامل بهبود می یابند.

گیرافتادگی عصبی چقدر رایج است؟ 


گیرافتادگی عصبی مشکل رایجی است. افراد ممکن است در همه ی سنین گیرافتادگی عصبی را تجربه کنند؛ اما این مشکل در افراد 50 ساله و بالاتر، به دلیل آرتریت و فرسودگی ستون فقرات و قسمت های دیگر بدن، رواج بیشتری دارد.

گیرافتادگی عصبی در کدام قسمت از بدن من اتفاق می افتد؟


گرفتگی عصب در کمر

گیرافتادگی عصبی بر اساس جایی که عصب تحت فشار است، ممکن است در همه جای بدن رخ دهد. معمول ترین جاهایی که شما تأثیر گیرافتادگی عصبی را در آن ها حس خواهید کرد عبارتند از:

  • گردن و شانه (اعصاب گردنی تحت فشار).
  • کمر و قسمت بالای سینه (اعصاب توراسیک و لومبار تحت فشار).
  • بازو و آرنج (به دلیل فشار بر عصب اولنار؛ مثلاً درد در این عصب وقتی که “فانی بون” آرنج ضربه می خورد حس می شود).
  • مچ و دست (معمولاً به دلیل سندرم تونل کارپال است).

آیا گیرافتادگی عصبی می تواند منجر به مشکلات جدی تر شود؟


گیرافتادگی عصبی ممکن است جدی شود و باعث درد مزمن و یا حتی باعث آسیب عصبی دائمی شود. آب آوردن و تورم ممکن است باعث آسیب جبران ناپذیر به عصب شود؛ پس اگر علائم بدتر شد و یا بعد از چند روز بهتر نشد، با پزشک خود تماس بگیرید.

علت گیرافتادگی عصبی چیست؟


برخی شرایط ممکن است باعث شود که بافت یا استخوان، عصبی را تحت فشار قرار داده و باعث علائم شود. این شرایط عبارتند از:

  • آرتریت روماتوئید باعث تورم مفاصل می شود که می تواند به اعصاب مجاور فشار وارد کند.
  • افزایش سن باعث فرسودگی و پارگی در ستون فقرات و دیسک ها می شود. با گذر زمان دیسک های ستون فقرات خشک و صاف می شوند؛ مهره ها (بخش استخوانی ستون فقرات) در نزدیکی هم حرکت می کنند و در نتیجه بدن ضایعات استخوانی به وجود می آورد؛ این ضایعات یا خارهای استخوانی، می توانند اعصاب را تحت فشار قرار دهند.
  • آسیب ناگهانی در ورزش یا حوادث، می تواند باعث گیرافتادگی عصبی شود. بلند کردن یا کشیدن نادرست اجسام یا حرکات چرخشی ممکن است باعث فتق دیسک شود.
  • کارهای تکراری مثلاً کار کردن طولانی مدت با کیبورد می تواند باعث وارد شدن فشار به دست و مچ شما شود. این امر می تواند منجر به سندرم تونل کارپال (تورم تاندون که باعث فشار به اعصاب میانی ساعد می شود) شود.
  • چاقی: اضافه وزن باعث تورم مسیر اعصاب شده و به اعصاب فشار وارد می کند.
  • بارداری: وزن اضافی می تواند باعث تحت فشار قرار گرفتن اعصاب شود.
  • دیابت: میزان بالای گلوکز (قند) درخون، باعث آسیب به اعصاب می شود.
شاید برای شما مفید باشد  درمان درد شانه در اصفهان بدون جراحی و با روش های نوین

علائم خطر مهم که نشان می دهد گیرافتادگی عصبی دارید


علائم خطر مهم که نشان می دهد گیرافتادگی عصبی دارید

گیرافتادگی عصبی مشکلی رایج است؛ اما وقتی اتفاق می افتد، باعث درد زیاد و ناراحتی می شود. اولین اقدام برای بهبود این است که مطمئن شوید که دلیل آن فشار بر روی عصب است. در اینجا هشت مورد از رایج ترین علائمی که ممکن است به علت گیرافتادگی عصبی داشته باشید، آمده است:

درد یا احساس سوزشی که تا پاهایتان کشیده می شود

درد سیاتیک یکی از انواع رایج کمردرد است که به علت گیرافتادگی یا تحت فشار بودن عصب سیاتیک، در جایی که از انتهای ستون فقرات (به نام مهره های کمری یا لومبار) خارج می شود، اتفاق می افتد. از آنجایی که شاخه های عصب سیاتیک از مهره های کمری تا باسن و پاها کشیده شده، اگر این عصب تحت فشار قرار گیرد یا آسیب ببیند، احساس درد، سوزش یا درد مبهم در کل مسیر این عصب خواهید داشت.

دردی که از گردن تا بازوها کشیده می شود

مانند درد سیاتیک، فشردگی عصبی در قسمت گردنی ستون فقرات (به نام ستون فقرات گردنی)، زمانی اتفاق می افتد که عصبی در گردن شما فشرده شود یا گیر افتد و این درد از ستون فقرات خارج شده و تا بازوها و شانه های شما کشیده می شود. آسیب عصب گردنی، می تواند باعث درد و علائمی مشابه در سرتاسر مسیر خود، شامل شانه ها، قسمت بالایی کمر، بازوها و حتی دستان شما، شود.

ضعف در پاها 

وقتی که راه می روید یا با پاهایتان کارهای دیگری انجام می دهید، اعصاب پاهای شما پیامی را با سرعت برق به مغز شما می رساند و در جواب آن پیام، عضلات شما برای حرکتی خاص تحریک می شوند. اگر عصب سیاتیک یا اعصاب دیگر در پای شما فشرده شود، این پیام ها را مختل می کند. در نتیجه ممکن است در پاهای خود احساس ضعف کنید یا ممکن است در انجام دادن حرکاتی خاص (حتی راه رفتن) مشکل داشته باشید.

کاهش قدرت نگه داشتن 

ممکن است کمی عجیب باشد اما اعصاب دست شما نقش مهمی در توانایی گرفتن و نگه داشتن اجسام دارند؛ این امر به این دلیل است که آن ها اطلاعات حسی زیادی را درباره ی اجسامی که لمس می کنید به مغز می فرستند تا مغز شما به عضلات فرمان دهد که چه کاری انجام دهند. وقتی که عصبی در ناحیه ی مهره های گردن آسیب ببیند یا گیر افتد، ممکن است نتواند این اطلاعات را کامل به مغز برساند. این امر به این معناست که عضلات شما قادر نخواهند بود کاری که باید را انجام دهند و این باعث قدرت نگه داشتن کم و مشکل در نوشتن یا انجام کارهای کوچک دیگر می شود.

بی حسی

تحت فشار قرار گرفتن عصب باعث قطع شدن ارتباط بین اعصاب پاها، دست ها و سایر قسمت های بدن می شود و باعث می شود آن نواحی بی حس شود یا کلاً حس خود را از دست بدهید؛ مانند زمانی که می خوابید و دستتان در حالت بدی قرار گرفته و بی حس می شود.

احساس سوزن سوزن شدن (خواب رفتگی یا پاراستزیا)

مانند بی حسی، خواب رفتگی (احساس گز گز) زمانی اتفاق می افتد که عصبی تحت فشار است یا آسیب دیده. سیگنال های ارتباطی بین اعصاب و مغز کاملاً مسدود نیستند اما مختل شده اند و این امر باعث به وجود آمدن این علائم آزاردهنده می شود. پاراستزیا اولین نشانه ی سندرم تونل کارپال است.

بی اختیاری ادرار یا مدفوع

اعصابی که در کمر شما هستند فقط باعث حرکت دادن پاهای شما نمی شوند؛ آن ها همچنین مثانه و روده ی شما را نیز کنترل می کنند. وقتی که عصبی در قسمت پایین کمر به شدت تحت فشار باشد، ممکن است بی اختیاری ادرار یا مدفوع را تجربه کنید یا دچار مشکلات دیگری در این زمینه شوید.

دردی که با تغییر وضعیت، تغییر می کند

این امری عادی است که با تغییر وضعیت، درد بهتر یا بدتر شود؛ اما نوع این تغییر با توجه به اینکه دلیل این درد چیست، متفاوت خواهد بود. مثلاً در بسیاری از افرادی که درد سیاتیک دارند، وقتی که در حالت نشسته به جلو خم می شوند یا وقتی که طاق باز می خوابند، درد کمتر می شود. با این حال اگر به پهلو بخوابید، درد بدتر خواهد شد (به همین دلیل زمانی که در کمر عصبی گیر افتاده، خوابیدن بسیار دشوار خواهد بود).

شاید برای شما مفید باشد  خشکی و گرفتگی شانه چه علت هایی دارد و چگونه درمان میشود؟

گیرافتادگی عصبی چگونه تشخیص داده می شود؟


درمان گیر افتادگی عصبی کمر

اگر درمان های خانگی برای گیرافتادگی عصبی مؤثر واقع نشد، به ارائه دهنده ی مراقبت های بهداشتی خود اطلاع دهید. برای پیدا کردن منشاء گیرافتادگی عصبی، پزشک گردن، بازوها، شانه ها، مچ و دست شما را از لحاظ فیزیکی معاینه خواهد کرد؛ پزشک به دنبال ضعف عضلانی خواهد بود، تغییرات عکس العمل را خواهد سنجید و درباره ی حس های مختلفی که دارید سؤال خواهد کرد. در صورت لزوم یک یا چند مورد از موارد زیر باید انجام شود تا منشاء مشکل مشخص شود:

  • اشعه ی X: اشعه ی X می تواند تنگی یا تغییر وضعیت نخاع یا شکستگی را نشان دهد.
  • توموگرافی کامپیوتری (سی تی اسکن): سی تی اسکن نسبت به اشعه ی X تصاویر سه بعدی و دقیق تری از ستون فقرات ارائه خواهد داد.
  • تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI): این تصویربرداری نشان خواهد داد که آیا آسیب به بافت نرم باعث فشردگی عصبی شده یا نخاع آسیب دیده است.
  • الکترومیوگرافی (EMG): تکانه های الکتریکی عضلات که با EMG سنجیده می شود، همراه با مطالعه های هدایت پذیری عصبی، می تواند به تشخیص اینکه عصب درست کار می کند یا خیر، کمک کند. این به پزشک شما کمک می کند تا ببیند که آیا علائم به دلیل فشار بر روی ریشه ی اعصاب نخاعی است یا اینکه آسیب عصبی به دلیل شرایط دیگری مانند دیابت است.

گیرافتادگی عصبی چگونه درمان می شود؟

درمان دارویی و نه جراحی، اولین اقدام برای درمان گیرافتادگی عصبی است. این درمان ها عبارتند از:

بیشتر خوابیدن و استراحت

برای عصبی که در حال بهبود است، استراحت امری ضروری است. بدن در طول خواب خود را بازسازی می کند؛ بنابراین بیشتر خوابیدن می تواند کمک کند تا علائم زودتر از بین بروند. در بسیاری از موارد، استراحت دادن به ناحیه ی آسیب دیده وو خوابیدن برای درمان خود به خودی گیرافتادگی عصبی کافی است.

در زمان بهبود گیرافتادگی عصبی، باید توجه داشت که از آن عصب زیاد استفاده نشود. آسیب عصبی با استفاده ی بیش از حد از عصب بدتر می شود. شخصی که دچار گیرافتادگی عصبی است باید از هرگونه حرکتی که آن عصب را اذیت می کند، خودداری کند. همچنین باید در حالتی بخوابد که فشاری به عصب وارد نشود.

تغییر وضعیت

گیرافتادگی عصبی ممکن است به دلیل وضعیت بدنی نامناسب باشد یا به این دلیل بدتر شود. نشستن یا ایستادن نادرست به مدت طولانی می تواند باعث فشار اضافی به بدن شود؛ که باعث آسیب به ستون فقرات و عضلات می شود و به گیرافتادگی عصبی می انجامد.

استفاده از بالشتک، صندلی های قابل تنظیم و تکیه ی گردنی در حال نشستن، فشار را کم می کند و به بهبود عصب آسیب دیده کمک می کند.

اصول ارگونومی در محیط کار

گرفتگی عضله پشت تغییر وضعیت

افرادی که دچار گیرافتادگی عصبی هستند، می توانند این تغییرات در محیط کار را امتحان کنند.

استفاده از ماوس و کیبورد ارگونومیک، فشار وارده بر دست ها و مچ را کاهش می دهد. بالا آوردن مانیتور تا سطح چشم ها در حالت نگاه مستقیم، گردن درد و علائم گردن درد پیامکی را کاهش می دهد.

استفاده از میز کاری ایستاده کمک می کند تا ستون فقرات تحرک داشته و انعطاف پذیر بماند و باعث جلوگیری از کمردرد می شود.

اصول ارگونومی مربوط به محیط کار حالت های مختلفی دارد که برای هر نوع گیرافتادگی عصبی مناسب خواهد بود.

بهترین راه برای پیدا کردن حالت درست این است که فرد حالت های مختلف را امتحان کند و ببیند در کدام حالت فشار کمتر است.

داروهای مسکن

داروهای مسکن بدون نیاز به نسخه هم می توانند گیرافتادگی عصبی را بهبود بخشند. داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) می تواند تورم را کاهش دهد و درد را در گیرافتادگی های خفیف عصبی، بهبود بخشد.

همانند سایر داروها، باید برای دوز مصرفی مورد نیاز و تداخلات دارویی، قبل از مصرف NSAID ها با پزشک مشورت کنید.

گرم کردن و سرد کردن

گرم کردن و سرد کردن

گرم کردن و سرد کردن می تواند در بسیاری از موارد، تورم و التهاب را کاهش دهد. گرم کردن و سرد کردن به طور ترکیبی جریان خون آن ناحیه را افزایش داده و باعث تسکین درد می شود.

سه بار در روز و هربار به مدت 15 دقیقه پک سرد را روی ناحیه  ی آسیب دیده قرار دهید تا التهاب کاهش یابد. پدهای گرم می توانند زمان طولانی تری روی ناحیه قرار گیرند؛ یعنی سه بار در روز و به مدت یک ساعت یا بیشتر.

شاید برای شما مفید باشد  درمان سرخوردگی مهره کمر

تغییرات سبک زندگی

در مدت طولانی، انجام روزانه ی یک ورزش ساده مانند پیاده روی، شنا یا دوچرخه سواری باعث بهبود علائم شده و بدن را متناسب نگه می دارد. کم کردن وزن هم می تواند فشار بر روی اعصاب را کاهش دهد و تحرک بیشتر حاصله از ورزش روزانه نیز التهاب را کاهش خواهد داد.

حرکات کششی قبل و بعد از ورزش های سبک باعث می شود بدن انعطاف پذیر بماند و فشار و تورم در نزدیکی اعصاب کاهش می یابد.

اسپلینت

اسپلینت

اگر می توانید از آتل یا اسپلینت برای ناحیه ی آسیب دیده استفاده کنید تا از آسیب های بیشتر جلوگیری شود و عصببهبود یابد. این کار، درمانی استاندارد برای گیرافتادگی عصبی دست و مچ است.

بسیاری از افراد در طول خواب نیز از اسپلینت استفاده می کنند تا ناراحتی کمتر باشد و بتوانند بخوابند. اسپلینت کمک می کند تا فشار از روی عصب برداشته شود.

ماساژ

ماساژ دادن نیز کمک می کند تا درد و فشار فیزیکی کم شود. وارد کردن فشار ملایم به اطراف ناحیه فشار را کاهش می دهد و ماساژ دادن کل بدن نیز به ریلکس شدن عضلات کمک می کند.

ماساژ عمیق توصیه نمی شود؛ زیرا فشار اضافی می تواند باعث بدتر شدن علائم شود.

فیزیوتراپی و ورزش

فیزیوتراپی و ورزش

کشش و ورزش های ملایم، کمک می کند تا فشار از روی اعصاب برداشته شود و درد خفیف بهبود یابد. از فیزیوتراپ خود درباره ی اینکه چه ورزش هایی با توجه به ناحیه ی گیرافتادگی عصبی شما مناسب تر است، سؤال کنید.

کشش ملایم و یوگا باعث کاهش فشار در ناحیه می شود. نباید کشش شدید باشد؛ زیرا باعث بدتر شدن علائم می شود.

اگر در حین ورزش کردن، فرد احساس ناراحتی یا درد داشته باشد، باید فوراً ورزش کردن را متوقف کند تا به عصب آسیب بیشتری وارد نشود.

کورتیکواستروئیدها

شاید پزشک برای شما داروهای ضدالتهابی قوی مانند پردنیزون برای تسکین درد تجویز کند. این دارو می تواند به شکل خوراکی یا تزریق مستقیم به ناحیه ی آسیب دیده مصرف شود.

جراحی

زمانیکه سایر درمان های غیر جراحی بی نتیجه باشد، جراحی آخرین گزینه است. نمونه هایی از این جراحی ها عبارتند از:

  • دیسککتومی قدامی گردن با فیوژن (ACDF): جراحان ضایعات استخوانی که باعث فشار روی عصب می شود را از ستون فقرات خارج کرده و با فیوژن، ستون فقرات را استوار می کنند. در فیوژن (همجوشی)، مهره ها به هم وصل می شوند و در نتیجه یک استخوان واحد می شوند.
  • جایگذاری دیسک مصنوعی (ADR): دیسک های آسیب دیده خارج می شوند و مانند جایگذاری زانو یا لگن، بخش های مصنوعی به جای آن ها کار گذاشته می شود. این امر باعث انعطاف پذیری بیشتر ستون فقرات می شود.
  • لامینوفورامینوتومی خلفی گردن: لامینا، قسمت پشتی قوس مهره ای کانال ستون فقرات است. جراح لامینا را نازک تر می کند تا بتواند به ناحیه ی آسیب دیده دسترسی پیدا کند و خار استخوانی یا هر بافتی که باعث فشار شده را خارج کند.

پس از این جراحی ها، بازیابی کامل قدرت و حرکت ممکن است ماه ها طول بکشد. اکثر افراد دارای شغل اداری می توانند چند روز تا چند هفته بعد از جراحی به کار برگردند. باتوجه به جراحی شما، بازگشت کامل به شرایط قبلی ممکن است 3-4 ماه طول بکشد. جراح زمان بهبودی تخمینی را به شما می گوید و ممکن است در برخی افراد بیشتر طول بکشد.

  • جراحی برای سندرم تونل کارپال: برای کاهش فشار در تونل کارپال دست، دو گزینه ی جراحی وجود دارد: روش باز (برش 4 سانتی) و روش اندوسکوپی (کم تهاجمی با یک یا دو برش 1 سانتی). هردو روش برای بریدن رباط اطراف تونل کارپال و کاهش فشار روی عصب میانی (مدیان) انجام می شود. در روش اندوسکوپی، جراح یک یا دو برش کوچک ایجاد می کند و دوربین ریزی جراحی را هدایت می کند. این جراحی باعث بهبود علائم شده و رباط نیز مجدداً با فضای بیشتری برای عبور عصب، ترمیم خواهد شد. بهبود کامل 10-12 هفته طول می کشد اما کارهای سبک مانند رانندگی را می توان بلافاصله بعد از جراحی انجام داد.

چگونه از گیرافتادگی عصبی پیشگیری کنم؟


همه ی گیرافتادگی های عصبی قابل پیشگیری نیستند اما شما می توانید خطر آن را کاهش دهید اگر:

  • وزن متعادل و حالت بدنی متناسبی داشته باشید.
  • حرکات کششی انجام دهید و عضلات را قوی و منعطف نگه دارید.
  • به مدت طولانی در یک حالت ننشینید یا نخوابید یا پاهایتان را به مدت طولانی روی هم نیاندازید؛ چرا که منجر به فشردگی عصبی در پایتان می شود.

حرکات تکراری (مانند تایپ کردن) را محدود کنید و به خود استراحت بدهید. هنگام کار با کیبورد از محافظ مچ دست استفاده کنید

سایر مقالات

زنبیل خرید